Kasım hüzündür bana, karanlıktır, soğuktur,
Acıdır, sızlatır yüreğimi, derttir, çaresizliktir.
Sis, pus içindedir, üşürüm ateşin yanında bile,
Hele ki onuncu günü, hele ki saat dokuzu beş geçe...
Kasımda yağmur yağmadan ıslanır memleketim,
Tutamam çenemin titremesini, kesemem burnumun suyunu.
Kasımda hakim olamam gözyaşlarıma,
Hele ki onuncu günü, hele ki saat dokuzu beş geçe.
Kasımda en babayiğit bile acizdir, güçsüzdür, dizleri titrer,
Geçmek bilmez o iki dakika, durur hayat, durur dünya.
O an kimse rahatsız olmaz korna sesinden,
Hele ki onuncu günü, hele ki saat dokuzu beş geçe.
Hüzün doludur kasım, hele ki bin dokuz yüz otuz sekizden beri,
Ruhum titrer, yine kasım a geldik diye.
Elimin hiçbir işe gidesi gelmez, uyanmak istemez bedenim,
Hele ki onuncu günü, hele ki saat dokuzu beş geçe.
Başkaları öldü diye sevinseler de,
Mustafa Kemal ölmez isteseniz de …
İdris Özgen
Kayıt Tarihi : 10.11.2025 10:14:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!