Ne kadar çok yaprağımı döktün böyle…
Fırtınanda alabora oldu,
kalbimin tepesine tırnaklarımla kazıdığım evimin çatısı…
‘Kasım’ bu son gecedir seninle…
Bırakıyorsun şimdi,
ömrümü bağışladığım harabe evin enkazı altında kalmış ruhumun yaralarıyla…
Şimdi nereden başlasam?
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta