Ayakkabılarını eline alıp
Parmak uçlarında sessizce girdin hayatıma
Ondandır başım dönüyor hala
Olmasa da sana ikram edilecek hiçbir şeyim
Dokunabileceğin sıcak bir yüreğim var aslında
Bakabileceğin sevgi dolu gözlerim var
Giderken bırakmasaydın kokunu bende
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




bazen olmasını istiyoruzya sevgilinin bazende keşke olmasaydı demeyi....ismail baharşen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta