Karanlığın dağıldığını görüyorum gözlerine bakarak,
Ey ayaklarımızı birbirine değdiren şatafat,
Ellerimizi birbirine bağlayıp koparmayan hissiyat,
Artık gitmek değil kalıp yaşamak istiyorum korkmadan
Çocuklar gülüşüyor sokağında, çocuklar senin heyecanını kapışıyor,
En güzel çiçeklerle senin güzelliğin yarışıyor,
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta