Kasım...!
Kasım ilk akşamdan hissettirir üşüdüğümü
Hüznüm, kimsesizliğim artar kasımda
Kuş ötmesi, kuzu sesi anlatır düşündüğümü
Ruhum hâlâ ilk yedi yıllık kısımda...
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta