Kaşif;
Beden toprağa gömüldüğünde ruh özgür kalır
Artık ne sesi ne de nefesi duymaya lüzum vardır
En nadide güzellikler ruhlarla yaşanır
Zira hisler sözcükleri kifayetsiz bırakır
Hem aşk en iyi sonsuzken tatlanır
Hal böyleyken aşıkta keder mi kalır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta