KASİDE-İ MAHVİYET
Dizinde bir yetîm-i âcizârım yâ Nebiyyallâh,
Gecemde sığmaz oldu bu feryâdım yâ Nebiyyallâh.
Ne çârem var günah yükünden eğilen gönlüm ile,
Ben ancak affını isteyen dildârım yâ Nebiyyallâh.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta