Hamd ü senâ ol Zât-ı Bî-misl ü Bî-hemâl’e ki,
Vücûd-ı mümkin onun nûr-ı feyzine muhtâcdır.
Ol “Kun fe-yekûn” ile âlemi var eyledi,
Bir emriyle arş u ferş serâser inkiyâddır.
Zât-ı İlâhî münezzehdir cümle hudûd u kıyâstan,
Ne vehm-i akıl erişir, ne fehm-i idrâk şâddır.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta