Kaside-i Aşk-ı Hâl (aşıkların Tabiatı)

Kaside-i Aşk-ı Hâl Aşıkların Tabiatı
Gönlümde nâz ile açan bir gül var, yanında menekşe ve yasemin,
Düşlerim ayin-i aşk ile sarılmış, her yaprağı bir sır taşır derin.
Sokaklarım sessiz, ayak sesin düşer hâneme,
Gözlerimde akan pınar, sığırcık ve bülbül ile dolu bir mâh-i câhane.
Sarmaşık gülleri gibi, gizli nazınla sarmışım seni,
Hicranın rüzgârı, erguvan dallarımla konuşur, söylemez ne çok şeyi.
Rüzgâr fısıldar ism-i nurunu, düşlerimle lavanta ve sümbül,
Belki bir gün gelir, kim bilir, gönül bahçemle meyân-ı aşık.
Hasretin ince yaprakları düşer gecenin koynuna,
Sessiz feryadımda gizli âlemler, serçe ve bülbül duyar acımı.
Gözlerinde ararım nur-u muhabbatın esrârını,
Her bakışın gölgemde bir mecnûn, bir leyla taşır, yanında hanımeli.
Olmazsa vuslat, olur mu kavuşmak, gönlüm hâlâ minnettar,
Çünkü aşk nurdur, yasemin ve nergisle dolu, vuslat değil, gönül hep sabırda.
bilirim seni, rehber-i hâneme,
Saklı bahçemde açan tek nur sensin derim, zambak ve menekşe söylemez kimseye.
Aşkı kalbi ile anılır her hâlin, her suskun adım,
Kalbimdeki bahar, mimoza ve erguvanla gizli bir câh-i aşk ile dolar, çatlamaz hâlâ.
Mübalağa ile feryâd ederim: her zerre senle dolu,
Süregeldi gönlümde aşkın nuru, ne gider ne solar, ardında lale ve hanımeli.
Gizlenmiş hıçkırık, sessizlikte duyulur,
Sözlerim gibi saklı, kuğuların süzülüşüyle aşkın izi sürülür.
mevsimler sana dönük, bahar içimde,
Sensiz geçen anlar bile, leylak ve sümbül ile tamamlanır hâlâ.
Gökyüzü şahit olur, yıldızlar sırdaş, ay nur ile bakar,
Her an gizli bir vuslat, bülbül ve sığırcık sesleriyle gecede saklar.
Ne vuslat ne ayrılık, aşk baki, kalpte nur ile yâd,
Bir gün gelir, gözlerim görür, kuşlar eşlik eder, gönlümle birleşir her hâd.
Gözlerimde saklı bahar, içimde açan gizli çiçek,
Bir gün gelir, hâl olur vuslat, aşk baki, nergis, menekşe ve bülbül ile erişek.