Yalnızlığımın haykırışları,
Bir kat daha artı.
Çaresizlik! kavurdu, rüzğara sattı.
Ne milletiz; boş şeyler bizim işimiz.
Ne var? ne yok; ne yapmış insanlar?
Oturup konuş, camdan kase içi boş.
Konuşunca, kelimeler savrulur hoş....................
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta