Sessizce dökülür yeryüzüne kar taneleri
Masumların hıçkırıkları derinden geceleri
Ahlarına vahlar inerek kapanır perdeleri
Zevkin uğruna depreşir zalimin dürtüleri
Meymenetsiz leş kargaları indirirler pençelerini
Heybetlerinden alırlar bu kurgunun cesaretlerini
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta