Mülayim kasabamizin bucak kahve balkonunda küçük iskelemde münasebetsiz rahatsızlıktan haz almadığım dakikalarda görüş açıma kağıt parçasındanda ince bele hakim bir dişi takıldı. Güneşin gazabından kaçma düşüncemle örtündüğüm fötr kovboy şapkami enseme otutturup, dişime sıkıştırdığım son fırt tütün yığınını ilgi çekebilme ümidiyle yetişmeyecegini bilmeme rağmen savurmaya yeltendim.(...) .
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta