Fırtına kol gezerken meydanlar, caddelerde,
Başımı ne tarafa çevirsem, beyaz-perde;
Yer, gök bir kum saati alt-üst oluyor her dem,
Kum yerine karları koymuş sevdamız desem,
Arzular isyan eder duyarsız bedenlere,
Doğan güne ket vurur kömür gözlü adamlar,
Zaman erir toprağa şafağın kanı damlar...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta