Kartonlar katlanılmış, kapı önünde yaslı!
Gözlerimde gözlük var, kirpiklerim’se yaşlı,
Hayat böyle kuzucuk, güllü, dikenli-taşlı,
Allah’a Ismarladık; diyor, Karton Tabutlar! ...
Komşuluk bu kadarmış, gayrısın’ yesin kurtlar!
Asel Uçsun- büyüsün, enginleşsin ufuklar,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta