ŞİİR, SEVGİLİM; SEVGİLİM, ÖTEKİ BEN...
Küçüğüm
Canımdan aziz gülümseyiş
Büyüyeceksin
Senin de küçüklerin olacak
Mavinin masum dalgalarında
Depremler yaşayacaklar seni okuyanlar
İşte duygu bu diyecekler…
Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...




Engin düşlerimin son durağı
Küçüğüm
Kartanem
Büyüyeceksin
Senin de yüreğine kardelenler sığınacak
İşte o zaman
İşte o zaman anlayacaksın beni
Geç olsa da…
Yürekden dökülüp gelmiş.Kutluyorum, saygılarımla
51 kişi söylemiş hikayede şiir de çok güzel kutlarım.
En güzeli birlikte büyümek olmalı. Kutluyorum, saygılarımla.
Genç Şair Dostum
Öceliği şiirinizdeki şu güzel dizelere veriyorum,
*Özgür bırak*
*Avuçlarına yağan kar tanelerini*
Şair dost, şiirin bütünlüğünde insan sevgisine, insan tutkusuna özlemle bir çağrı var. Kısaca //yaşamayı ve sevmeyi bilmelisin// diyor bu güzel şiir çalışması. Akıcı şiir.. kolay okunuyor.. ritmik şiir.. sözler ve sözlerin vurgusu ahengi birbirlerine yakın kılınmış. Çok uzun olmayan şiir, başarılı betimlenmiş.. dizeler. Gerçektem kutluyorum sizleri ve daha yukarı düzeylerde başarılar bekliyorum Türk edebiyatı adına.. Sağ ulunuz Tam puan verdim.
Renkler ve Yaşamdan Sevgiler, başarı dileklerimle
Genç Şair Dostum
Öceliği şiirinizdeki şu güzel dizelere veriyorum,
*Özgür bırak*
*Avuçlarına yağan kar tanelerini*
Şair dost, şiirin bütünlüğünde insan sevgisine, insan tutkusuna özlemle bir çağrı var. Kısaca //yaşamayı ve sevmeyi bilmelisin// diyor bu güzel şiir çalışması. Akıcı şiir.. kolay okunuyor.. ritmik şiir.. sözler ve sözlerin vurgusu ahengi birbirlerine yakın kılınmış. Çok uzun olmayan şiir, başarılı betimlenmiş.. dizeler. Gerçektem kutluyorum sizleri ve daha yukarı düzeylerde başarılar bekliyorum Türk edebiyatı adına.. Sağ ulunuz Tam puan verdim.
Renkler ve Yaşamdan Sevgiler, başarı dileklerimle
Aşk kazandıtan sonra geriye dönüp o mücadele günlerine bakmanın da bir tatlı anı olarak gülümsetmekten başka bir işe yaramayacağını düşünürsek....
Geriye bu çok güzel şiirini ve şiir yüreğini kutlamak kalıyor sevgili şairimizin ....
Kartanesi herhalde kristal bir parlaklıktadır şimdi....
Hep kazansın Aşk
Yüreğinize sağlık
Saygılarımla
HARİKA BİR ŞİİR OKUDUM VE BENİ ALDI YILLAR ÖTESİNE YAŞANMIŞLIKLARA GÖTÜRDÜ SANIYORUM Kİ BENİM GİBİ HERKES KENDİNDEN BİR ŞEYLERİ BULDU MISRALARDA YÜREĞİNİZE SAĞLIK. MÜNEVVER ŞENOL
HARİKA BİR ŞİİR OKUDUM VE BENİ ALDI YILLAR ÖTESİNE YAŞANMIŞLIKLARA GÖTÜRDÜ SANIYORUM Kİ BENİM GİBİ HERKES KENDİNDEN BİR ŞEYLERİ BULDU MISRALARDA YÜREĞİNİZE SAĞLIK. MÜNEVVER ŞENOL
Yüreğin içinde süt gibi kabaran bir duygu. Harika anlatımla birleşince ortaya güzel bir çalışma çıkmış. Yürekten kutlarım . Tam puan destekle selamlar...
Bu şiir ile ilgili 136 tane yorum bulunmakta