Hangi işe el attıysam o mesleğin sonu geldi
Başkasına düşeş gelen zarların hepyekiyim ben
Altın alsam pula döndü icra gelip beni buldu
Umutsuzluk bankasının karşılıksız çekiyim ben
Ürettiğim her ne varsa hep fiyatı düşürülmüş
Şiirlerimin bir çoğu satır satır aşırılmış
Bir garibin mutfağında tatlı diye pişirilmiş
Şekeri az dibi tutmuş portakallı kekiyim ben
Kırk gün sırtımda dolaşan indiği anda saldırır
Tesadüfen sultan olsam evladım kazan kaldırır
Sanmayın ki bunca acı bu zavallıyı öldürür
Defans yapan yüreğimin hem sağ hem sol bekiyim ben
Yürüyorum gece gündüz yüce Ata’mın izinde
Yıkılmayan mutlak gücüm Koca Seyit’in dizinde
Kıbrıs Fatihi denilen Karaoğlan’ın gözünde
Kusur diye gördükleri isyan eden tikiyim ben
Düşüncelerim değersiz bildiklerim para etmez
Eksiklerimi yazmaya kalem biter kağıt yetmez
Nasıl değersiz biriyim inan anlatmakla bitmez
Çarpsan bölsen bir etmeyen iki kere ikiyim ben
Hayâl aleminde gezen avareyim boş dolaşan
Şiir mikrobu taşıyıp masum gençlere bulaşan
Kaf dağının arkasına herkesten önce ulaşan
Don Kişot’un yan komşusu yalnızlıklar düküyüm ben
Üç kuruş geçse elime dağıtırım sağa sola
Ne darbeler gördüm ama küsemedim hiçbir kula
Varsa hala birkaç liram kalmasın ha başka yıla
Dostum deyip al elimden enayinin tekiyim ben
Bazen ünlü bazen zengin ya da şair sanıyorlar
Çok egolu çok ukala diye yanlış tanıyorlar
Sorup öğrenseler keşke ona buna kanıyorlar
Mahlası Şiirbaz olan, Samatya’lı Zeki’yim ben…
‘‘ Sonucu hep sıfır çıkan, iki kere ikiyim ben’’
-------------------------- 071220200438
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 20:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!