Umudu kestim senden teslim oldum sonunda.
Karanlıkta titreyen mum alevi gibidir,
İçe kapanan ruhum mutantan şatosunda;
Kara zırha bürünmüş şövalye giysilidir.
Kalesi düşürülmüş, yaralanmış gönlünü,
Onu yitirmişliğin dayanılmaz hüznünü,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta