Yakışmadı sana muhtaç olanı yolda koymak.
Maddiyati yok acaba ondan mı kayıtsız kalmak?
Can pazarında bile menfaat peşinde olmak.
Bir kere de kendini benim yerime koy da bak.
Başın sıkıştığında çalacağın ilk kapı,
Barksız kaldıgında arayacağın ilk telefon,
Yüzüne kapanırsa adabı mübaşereden uzak,
Kendini benim yerime koyda öyle bak.
Karşılığı unutulmakmış dostluğumun,
Daha dün bendeydin çabuk unuttuğun,
Gün gelipte bir daha dar da kalırsan,
Kendini benim yerme koyda öyle bak
Bir lokma ekmeği seninle paylaştım.
Kapımı gönlümle sevgine açtım.
Çaresizken uzanan dost ellerinde.
Senin ki hiç yoktu sen benden kaçtın.
Mecbur değilsin tabi benimle olmaya.
Yuvasız kalana kapı açmaya.
Yanlızlıktan birgün sende ağlarsan.
Kendini yerime koy ve gelme yanıma....
Kayıt Tarihi : 4.6.2006 16:16:00
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
![Yıldız](/Content/img/y_0.png)
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
![Mesut Öztürk](https://www.antoloji.com/i/siir/2006/06/04/karsilik-6.jpg)
TÜM YORUMLAR (2)