Kurtulabilseydin karanlıktan şu an daha mutlu
Daha umutlu olacaktın dünlere nazaran
Yazacağımız romanlarda ben bir yazar sen ise bir sultan
Mutlu sonlarda “biz” diyebilecektik Aslı Kerem'den bir kahraman
Paslı kalbimden gelecek olan tek beyitle oluşan güzelliktin fakat bunu tek kelimeye sığdıramam
Beğenmesende bu edebi tarzımı hatta bu felsefî aklımı
Yakacaktık şu kandilleri birer birer gözümüze yol aydınlığını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta