bir yerde biliyorsun seninle karşılaştık
ben bir daldan kabuk gibi kuruyorken toprağa
sen bir dala yaprak gibi yürüyordun topraktan
özsuyunda kar suyu,yolun bahar, zaman pul
bana altın,güz makasın ağzındayken kefen çul
ya ben anlatsam yeşil,ya sarıyı anlasan
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




çok güzel bir tad bıraktı, teşekkürler ve tebrikler..
bazen sözlerde eskiyor gençliğimizin gittiği gibi...
sadece kalan yazılı belgelerdir. ölümsüzleşen..
yanmadıkça dün gibi karşında yazılanlar anlatılanlar her ne varsa...
en çok bu şiirin finalini beğendim. hani demişsiniz ya
'sen bir dala yaprak gibi yürüyorken topraktan
ben bir daldan kabuk gibi kuruyordum toprağa'
sanırım uzun süre silinmez zihnimden...
sevgimle.
Bu şiir ile ilgili 22 tane yorum bulunmakta