Karşı kıyısında saplanmıştı yaşamın.
Beyaz gelinliğinde saklıydı hüznü.
Geçebilmesi için çıkartması lazımdı canını.
Beyaz gelinliğinde yaşadı, yaşanmayanı.
Ve karşı kıyıdaki ışıklarda kalmıştı canı.
Bir gece ve gelinliğe gömüldü sessizce.
Yaşlarına dokunulamazdı gözlerinin bu gece.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
