İlk kalp çizişim titrek ellerimle karşı pencereye
Biraz zorlanırdım görmeye
Ne de olsa siz ikinci katta
Biz zemin katta güneşsiz ortamda…
Ama sevdiğim, hiç vazgeçemedim
Seni bir kez daha görmeyi
Boynumun tutulmasına aldırmadan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta