Karşı Kıyılar Şiiri - Sami Aydoğan

Gün ölüyor burada sevgilim
Sen neredesin?
Güneş gömülüyor
masmavi bir denizin koynuna
Seni bekleyen bir benim
bir de uçsuz bucaksız bu kumsal
Belki bir gün öleceğim
ama sonsuza değin
seni çağıracak
burada
bu bekleyişim

Seni özlüyorum sevgilim
sahi sen hiç gelmeyecek misin?
Yanıp sönüyor durmadan
karşı kıyılarda ışıklar
Karşı kıyılara uzanıp ağlayacağım
Beni tekrar sevmen için sana yalvaracağım
Ellerimden çekilen can sıcaklığıdır
sırça köşkümdür yıkılan
Bunca ihanet arasında ne kadar suçlanabilir ki rüzgar

Bir gün mutlaka orada olacağım
Karşı kıyılara uzanıp ağlayacağım
Yanıp sönecek göz yaşlarım bir ataş böceği gibi sana
Güneşi son kez taklit edip ölüp gömüleceğim
gözlerin gibi masmavi bir okyanusa