Resimler de yan yana tutmuyor artık bizi.
Yıllar almış götürmüş elde kalan her izi.
Sayfa sayfa eskimiş bitmiş artık bu dizi.
Caddenin karşısında bir yabancıyım şimdi.
O gülen resimlerin boş çerçevesi kaldı.
Kahvenin hatırı yok yalnız telvesi kaldı.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta