Şimdi sen uyuyorsun muhtemeldir
Ki bu saatte bütün alem bunu bilir
Bir ben kalırım gece ile vefakar
Sevgilisine bağlı bir de uzaklarda yıldızlar
Kar yanığı yüzümde hüzün
Kırışmış alnımda çizgi çizgi yıllar
Ve ayna gibi hayal gibi karşımda hep yüzün
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta