ne kadarına alışıksın kuşları seyrederken ölümü düşünmeye,
hiç uğruna yaşanılmamış
başka bir baharın içindeki o derin sessizlikte kıvrılan
yalnızlık kadar sancılı ağrılarla uyanmak varken sabahları...
anlamlara yüklenmesi beklenenler çoktan kendilerine bile küsmüş,
hiç yalvarmadan kaç kere uçurumlardan düştünüz ki
düşerken yalvarmayı seçtiniz.
Başım köpük köpük bulut, içim dışım deniz,
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.
Devamını Oku
ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda,
budak budak, şerham şerham ihtiyar bir ceviz.
Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.
Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane Parkı'nda.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta