Karmaşık bir Sarmaşık

Kafamın içi;
Usta senaristlerin tiksinip yırtıp attığı o en felaket sahneler,
Kelimeleri kanayan şairlerin bir türlü bitiremediği lanetli taslaklar...

Zihnimin dehlizlerinde, aydınlık fikirlerimi zincire vuran gardiyanlar var.
Ve onların karanlıkla işbirlikçi, sinsi fısıltıları...
Zehirli bir sarmaşık gibi, zift gibi yapış yapış sarıyorlar her yanımı.
Eksik olmasınlar! Onlar da terk etse, kime sarılırım bu cinnette?
Zaten neyime benim gülüp eğlenmek, üstüme sahte bir baharı giyinmek...

Kafamın içi;
Talan edilmiş antik bir kentin yorgun yıkıntıları sanki.
Kana susamış gladyatörlerin amansız bir arenada çarpıştığı yer.
Kılıç sesleri yankılanıyor şakaklarımda hiç durmadan,
Ha çatırdadı ha yarılacak tam ortadan ikiye şu koca başım.

Kafamın içi;
Kuytu bir ormanda yankılanan vahşi ve aç kükremeler,
Ve ruhumu donduran o amansız, sağır edici ayaz...
Zihnimdeki kış o kadar çetin, o kadar acımasız ki,
Oturduğum yerde titriyor, buz kesiyor kollarım.