Karmaşık Bilmece Şiiri - İbrahim Cuma

Dünya yalan değil de; yalan yaşayan, yalan!
Hakk yolunda ilerler, hakikat yolu bulan.
Hırs yerine adalet; nefis yerine iman...
Hakikatten kaçanın, hali sonra nicedir?
Bilirim ki bu hayat; karmaşık, bilmecedir...

Çevrelesin çevreni denklem kuran nefisler,
Sen nefsinle savaşta, nefse yaren habisler;
Hayali denklemlerle umutlarını süsler.
Hırsla gelen aydınlık; gündüz değil gecedir...
Bilirim ki bu hayat; karmaşık, bilmecedir.

Süsüne tüküreyim harisane umudun!
Nefsine hükmedersen; hak’la anılır adın.
Yanlış dümen tutarsan, bil ki yanlış yaşadın.
Nefse hakim gönüller; makamında yücedir ..
Bilirim ki bu hayat; karmaşık, bilmecedir....