Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Evet..
Hayat bu...
Bir tohumdan yeniden var olmak da,...
O tohumu vereni kökünden kaybetmek de olası...
Çoğu kez tercihlerimizin sonucudur, olanlar...
Yaralar, kanamalar...
Şıktı..Tebrikler Emine Hanım..
Teşekkürler hocam..
Başlığı ölüme atıftı, sonradan değiştim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta