fırtınadan kurtulduguna sevinmeden
yelkensız kaldıgına uzulen
kadınla yanyanaydık
kalbine akan gözyaşıyla olusan sarkıt
bende yaşayan bir his kadar tanıdık
hiçbirşeyimken bir şeyim olmayı denemek suphesız ahmaklık
ucurumlar vardı kalpten kalbe ip bagladık
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta