Karmaşığım, karmakarışığım,
Sarmaşık dalları gibiyim...
Ne başı belli ne sonu...
Beyaz bir gül iken, gerdanını süsleyen önce
Sarardım, kurudum...
Ardından siyah bir gonca oldum,
Açmayan...
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta