Bir karmaşa var hayata
Düzensiz bir düzen var
Genç ihtiyarlar koşarken düşüyor
Yanık kokuyor her yer sanki birileri yanmış veyahut yakılmış
Soluk çiçekler var bahcemde kitaplığımda son sayfasız romanlar
Mutlu sonu unutmuş
Bir karmaşa var hayata
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta