Gecenin karanlığı sevgimi korlatır
Yıldızların aydınlığı özlemimi çoğaltir
Uzaklığın su yüreğimi zalimce sızlatır
Gün geçtikçe birtanem yokluğun beni yıpratır
-------
Hani güneş batarken, etrafa bin bir renk saçılır ya
Gün geceye dönerken, yıldızlar parlar, göz kırpar ya
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta