elimde bir tabanca şarjör yerinde boşluk
güneşin gözü dönmüş,loşluk üstünde loşluk
savaş bilmez bilgeyim kendimi vurdum çöle
menzile varmak için amel gerekmiş kula
göz yaşımla söndürsem,ruhumdaki ateşi
alıp götürse kunduz geride kalan leşi
Güneş zaptediyor gözlerini
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren
Devamını Oku
Kar çiçeklerine belenmiş
Balarılarıyla
Döşeğin kara kışta
Bu tahtaboşa seren




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta