K arlıdır ovaları dağları, her bir bucağı
A sla yolda bırakmazlar muhtaç olanı
R ahatlatır insanı havası, suyu, yağmuru, karı
L avaşını özledim, hem peynirini, hem balını
I lıktır yaz günü sıcaktan bunaltmaz insanı
O turup içmeye doyulmaz, hoştur kahvesi çayı
V e ayrılık vakti geldiyse bu diyardan
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta