İsmi ala harman kaldı dillerde
Cıvıl cıvıl öten kuşların nerde
Özden evlatların ırak ellerde
Gül açmaz yüzünde ağlarsın karlık
Günlerin geçmiyor matemsiz yassız
Sükuta bürünmüş minarem sessiz
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
