Kimin ormanı bu, sanırım bilirim
Evi köyde onun, görsem sevinirim
O benim burada durduğumu bilmeyecek
Karlar altındaki ormanını görmeyecek.
Küçük atım belli ki şaşkın
Bir çiftlik evi bile olmayan yerde
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Ormana sevgi ne güzel dile getirilmiş
O/NUR/dan
O rman yolu karlıdır göl buz tutmuş geçilmez
N e kadar da karanlık ilerisi seçilmez
U zaklarda bekleyen yâre paha biçilmez
R üzgârın uğultusu kanımı donduruyor
Onur BİLGE
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta