Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yüreğinize, kaleminize sağlık...Nakış nakış işlemişsiniz anacığınızın yüreğinizdeki izini...
Cennet mekanı olsun.
"Ne cenneti merak ediyorum ne de cehennemi. Çünkü ben; annemi gülerken de gördüm ağlarken de..." Ne yaparsak yapalım haklarını ödeyemeyeceğimiz değerlerimizdir annelerimiz. Duyarlı yüreğini kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta