İnce kar kristalleri sokak lambasının altında yukarı aşağı süzülüyor.
Gündüzden kalan kardan yansıyan ışıklar, etrafı loş bir ışıkla boyuyor.
Baktıkça dışarı seni engelleyen şey o keskin ama tatlı soğuk oluyor.
Hatırlıyorsun yoğun geçmişini, hissediyorsun, hayat daha da yoruyor.
Ellerini cebine sokup dışarı çıkıyorsun hava karanlık ve soğuk.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta