Karla karışık yağardı sen yokken
Bana attığın kartoplarını düşünürken
Beyazlar içinde yürüyüp, elini tutarken
Gittiğin günden beri karla karışık yağardı
Güzel gözlerini düşünüp, hayale dalarken
Ayrılığın adını bile anmazdık beraberken
Sen gittiğinden beri karla karışık yağardı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta