Elden ayaktan düşmeye gör
Ruhun daralır umudun biter
Canın sıkıldıkça herkes nankör
Aşkın sebebi gibi gelirler
Nasılsa dik duruşun engelli
Karizman çizik ve güvensizdir
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta