Şu yorgun gönlümü eyledin gezgin
Kızgın kum içinde çöle karıştın.
Yüreklerden doğan aşk pınarından
Sessiz sessiz akıp göle karıştın.
Masamda kâğıdım, elimde kalem,
İçim ağlıyorken ben nasıl gülem,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Kimselere kalmaz, bu dünya fani,
Bir gün ömür biter, ölürüz yani,
Beni sevdiğini söylerdin hani,
Başka kadınlarla döle karıştın.
Tek kelimeyle muhteşemm....Kutlarım...
Uyumu , sesi güzel bir çalışma...
En son dize şiirin, şiirsel dozu iyi ayarlanmış 'yitirme' duygularının sebep dizesi olmuş..
Kutluyorum sayın Leyla İnan...
beğeniyle okuduğum şiir oldu..yazan paylaşan kalem tşk.sana..
İçindeki fırtınalar ne de çok şiddetli esmiş yine..Dilerim birgün dingin denizlerde bulursun kendini..Kutlu/Yorum canım..
Harika calışmanızı keyifle okudum antolojiime aldım tam puanımı bırakdım eendim saygılarımla
Bence hiç kimse şiir yazılmaya, yada üzülmeye değmez... neden kendimizi üzeriz ki anlamış degilim...
Bu şiir ile ilgili 6 tane yorum bulunmakta