Ben seni GENCEBAYIN dertli sazında,FERDİ BABANIN sevda yelleri de aradım.Sonra MOR SALKIMLI SOKAKLARDA bekledim belki milyonda bir geçersin diye,ama her seferinde MÜSLÜM BABANIN hasret rüzgarlarında savrulup hep başladığım yere döndüm.Seni aramak zor değildi hiç,gözümün gördüğü,aklımın yettiği her yerde her şeyde arıyordum.Zor olan tek şey vardı oda HASRETİN,onun da kolayını bulmuştum,Ayrılıkların şairi AHMET SELÇUK İLKAN gibi sabahçı kahvelerinde bir çay gibi demledim hasretini.Hani ardına hep der ya "İNADINA ÖZLEDİM O ÇAY KARASI GOZLERİNİ"...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta