Penceremden bakarken, ağaçların altında,
Parlayıp yanıveren, iki çift titrek ışık,
Aydınlatıyor yolu, o da kendi çapında,
Hafızam sakin ama, duygularım karışık.
Yaşıyorken sevdayla, bir muamma içinde,
Ruhum küsmüş olsa da, dilim her an barışık,
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta