Ekmek taşırlar;
Çalışan her insan gibi,
Karıncalar da evlerine.
Dilencileri koymak lazım,
Karınca yuvalarının önüne…
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




.
Dilencileri koymak lazım,
Karınca yuvalarının önüne…
.
-İyi de niye?
-Dokunmayın fakire...:)
.
Saygılarımızla...
.
Duygularını sömürmeye kalkmadığımız bir tek karıncalar kalmıştı ...Birde oy potansiyeli olarak görülmeye başlanırlarsa eğer...Siz o zaman seyredin yuvalarının önüne sıraya girmiş dilencileri ....
Kutluyorum ...Kısacık ama çok sevimli şiirinizi ...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta