Çocukken hiç üşenmez
Saatlerce karıncaları izlerdim .
Aynı güzergah üzerinde gidip geliyorlardı.
Hiçbiri düzenin dışına çıkmıyordu ! .
Bazen kendinden büyük bir kırıntıyı sırtlanıyor, yolda düşürüyor,
Arkadaşlarının yardımıyla taşımaya devam ediyorlardı .
Bazen elime aldığım bir çalı ile yollarını bozuyordum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta