Bir karınca yuvasının başında oturmuş karıncaları seyrediyordum.
Güneşli bir gün açık bir yokluk vardı havada.
Merakım vardı karıncalara.
Ölü bir zamanımda işim gücümle yokluğa karışmıştım.
Bir nevi tatildeydim.
Bir nevi dünyayı kendi haline bırakmıştım.
Yalın ruhumla geziyordum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta