Karınca Yakarınca Şiiri - Şair Zegan

Düşünde sil, kelebekler seyranını,
Düşün de silkele, beklerse ayranını.

Konuşur ama, zannederdim olacak.
Konu şu ramazan, ne derdim olacak.

Görgülü iken dini bilmesin, direk diken.
Gör gülü. Kendini bilmesin direkt diken.

Karınca! Matem izin, işine aşkındandır.
Karın cama temiz inişi, ne aşkındandır?

Ölse bile mezarı samandır karıncanın, sağolsun.
Ölse bilemez arı. Zamandır kârın, canın sağolsun.

Delik örtü, kendi kendine türbeyi dokur samanlar.
Deli kör, tükendi kendi. Ne tür beyit okursam anlar?

Şair Zegan