Ey içime gömülen sessiz yara,
Meğer ölüm taşın ağırlığında değil , ince bir çatlağın kaderinde saklıymış.
Karıncalar bilirmiş bunu… Bir avuç toprağın altında ezilmez de kabuklarına düşen küçücük bir kırıkla sessizce çekilirlermiş hayattan. Duyulan şey kemik değil; ömrün içinden kopan ince bir sarsıntıymış.
Ben seni öyle kaybettim.
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Ne güzel demişsiniz
beğeni ile okudum
dilinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta