yuvamda tükenmişti aşım ekmeğim
çıkmıştım yiyecek aramaya
karınca kararınca
sırtımda ağırlığımın on katı bir ağırlık
yorgun argın evime dönerken
ezmeyen bir koca ayak geçti yanımdan
kurumuş dalları çatırdatarak.
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta